Spring naar hoofd-inhoud

Eten en drinken

Eten en drinken is een complex proces waarbij tal van spieren betrokken zijn: hand- en armspieren, gelaats- en kaakspieren, de tong, de keel en de slokdarmspieren. Verminderde samenwerking van deze spieren, hoe dan ook veroorzaakt, kan eet- en drinkproblemen maar ook slikproblematiek veroorzaken.

Bij de onderstaande problemen op het gebied van eten en drinken kan logopedische begeleiding zinvol zijn.

verslikken

Wanneer de spieren die het slikken controleren, verzwakt zijn, gaat speeksel zich verzamelen in de mond alwaar het kan "weglopen" uit de mond. Het speeksel kan ook terechtkomen in de luchtwegen met verslikking tot gevolg. Dit veroorzaakt vaak grote paniek bij de patiënt en zijn omgeving. Verslikken komt eerder voor bij drinken dan bij het nuttigen van vast voedsel. De kans op verslikken neemt toe bij vermoeidheid, emoties en spreken tijdens eten en drinken.

Bij slikproblemen kan onder andere aandacht worden geschonken aan verbetering van de houding en aan het trainen van de spieren die een rol spelen bij het slikproces; samen met de logopedist kan de patiënt leren hoe de kans op verslikken zo klein mogelijk kan worden gemaakt. Verandering van de voedselconsistentie (bijvoorbeeld het indikken van dranken) of aangepast drinkgerei zoals speciale bekers of rietjes kunnen hierbij helpen.

afwijkende mondgewoonten

Onder afwijkende mondgewoonten worden die gewoonten verstaan die negatieve gevolgen hebben voor de gebitsstand, het spreken en het gehoor. Openmondgedrag, afwijkend slikken en duimzuigen zijn afwijkende mondgewoonten.

gehemeltespleet / schisis

Wanneer een lip-, kaak- en/of gehemeltespleet problemen geeft met het voeden en/of spreken.

sondevoeding

Bij sondevoeding wordt de voeding door middel van een slangetje, meestal via de neus, ingebracht. Als de patiënt weer gebruik mag gaan maken van orale voeding, kan de logopedist (preverbaal logopedist) helpen om de orale voeding op te bouwen.

eet- en drinkstoornissen bij kinderen / volwassenen met hersenletsel

Wanneer door de afwijkende werking van de hersenfuncties, er niet alleen problemen zijn met de algemene bewegingen (het spiergevoel en de motoriek) zijn, maar ook problemen met de mondfuncties, vooral met slikken.

(bron: NVLF)